در 30 آوریل 2011 مصادف با جمعه ٩ اردیبهشت ١٣٩٠ مراسم ازدواج پرنس ویلیام و کیت میدلتون در شهر لندن و کشور انگلستان برگزار شد که از نظر برنامه ریزی و نوع اجرا و سطح گستردگی بسیار چشم گیر و به نوعی چشم نواز بود.
در خبر ها پخش شده از رسانه به اصطلاح ملی که همیشه همه خبرها برایش خبر بد محصوب می شود فقط به اینکه عده ای مخالف این هزینه ها هستند و اینکه مالیات دهنده ها ناراضی هستند اشاره شده است . در وبلاگ های بسیاری از دوستان هم همین نقدها را دیدم و کم و بیش برای ملت زجر کشیده انگلیس دل سوزی کرده اند لازم دیدم به شکلی دیگر به قضیه نگاه کنم وشاید ساده انگاری بعضی از دوستان باعث خنده شود شاید وقت آن رسیده باشد که به اتفاقات جهان خارج از سوراخ تنگ نگاه خود ننگریم این را فراموش نکنید ملت ها و دولتمردان دنیا فکر می کنند و با اندیشه حرکت کرده و هیچ گاه پول مردم خود را بیخودی حیف و میل نمی کنند.
موضوع اول که باید به آن اشاره کرد این است که سلطنت در بیریتانیا فقط جنبه سمبلیک داشته و فاقد هر گونه قدرت اجرایی می باشد .
موضوع دوم این است که کشور انگلیس دارای یکی از سیستم های نهادینه شده دموکراسی می باشد که بسیار کار آمد و به روز است و دموکراسی در این کشور در اندازه ای که بشر توانسته تا امروز به آن دست پیدا کند به شکل واضح وجود دارد. همچنین عده ای که مخالف حضور سلطنت هستند و مخالف این گونه هزینه شدن مالیات ها هستند به راحتی در قسمتی از شهر تجمع اعتراضی به راه انداختند و حرف خود را زدند.
در نگاهی ساده تر اگر مردم انگلیس از برگزاری این ازدواج و مالیات صرف شده ناراضی بودند به هیچ وجه در این کارناوال خیابانی و این عروسی در این سطح حاظر نمی شدند.
مطالب گفته شده تا این لحظه بیشتر ظاهر این ازدواج را نشان می دهد اما کمی به لایه های زیرین این اتفاق نظری افکنیم تا شاید باورمان شود که دولت مردان بیریتانیایی تا چه اندازه زیرک باهوش و ریز بین و حساب گر هستند و پول خود را برای چنین مراسمی بیخود خرج نمی کنند.
موضوع اول اینکه با نگاهی کوتاه به آینده مشاهده خواهیم کرد که که در سال ٢٠١٢ المپیک لندن در بریتانیا برگزار خواهد شده. خوب همین بهانه کافی است تا تمام این هزینه ها را توجیح کند رقمی در حدود ١١ میلیون دلار یا دوازده میلیارد و سیصد چهل دو میلیون تومان برای این مراسم هزینه شده است اگر قرار بود به فرض مثال برای کشور انگلستان در شبکه های مختلف و پر بیننده جهان به مدت ۶ ساعت تبلیغ شود هزینه ای بالغ بر صدها میلیون دلار خرج بر میداشت که به هیچ وجح قابل توجیح و جبران نبود ولی با این ترفند ساده همه افکار عمومی دنیا برای ماه ها به طرف بریتانیا و به خصوص شهر لندن جلب شد که با میلیاردها دلار هزینه در جا های دیگر حتی نمی شد به اندازه ١ صدم درصد چنین واکنش جهانی را مشاهده کرد تا آنجا که طبق آمار ٢ میلیارد نفر در سطح دنیا از طریق شبکه های جهانی نظاره گر این رویداد بودند و در حدود ١ میلیون نفر توریست وارد شهر لندن شده بودند که برای این فصل از سال رقمی در حدود ٢ برابر بود که این میزان توریست به تنهایی هزینه ها را جبران می کرد .
همچنین ۵٠٠٠ نفر افراد پلیس و نیروهای امنیتی بریتانیا در این مراسم و در این وسعت نظم و اقتدار خود را در تامین امنیت مراسم و شهروندان به رخ جهانیان کشیدند که این موضوع به تنهایی بسیاری از توریست ها را که موضوع امنیت برایشان مهم است به این کشور جذب می کند .
همچنین تبلیغات و حواشی این موضوع تا آنجا بود که برگزار کنندگان المپیک ۲۰۱۲ لندن اعلام کردند با نزدیک شدن به پایان مهلت خرید بلیت این بازیها، تقاضا برای خرید بلیت در آخرین ساعات مهلت آن "سر به فلک" زده است.
شاید نکته جذب توریست آنجا قابل درک باشد که کشوری مانند ترکیه از طریق صنعت توریست به اندازه فروش نفت ایران درامد کسب میکند.
فراموش نکنیم در پس هر اتفاق بزرگ و کوچک جهانی اندیشه ای وجود دارد که ما از آن بی اطلاع هستیم و شاید به قول سهراب سپهری
چشم ها را باید شست
جور دیگر باید دید
